Memleketim, memleketim, memleketim, ne kasketim kaldı senin ora işi ne yollarını taşımış ayakkabım, son mintanım da sırtımda paralandı çoktan, şile bezindendi. Sen şimdi yalnız saçımın akında, enfarktinda yüreğimin, alnımın çizgilerindesin memleketim, memleketim, memleketim.
Insanlar agaçlardan ders almalidirlar.
Ne üzerlerinde barinan kuslarin,ne göl- gelerinde yatan insanlarin ne de ver--- dikleri yemislerin hesabini tutarlar.
